Yargıtay teknisyenin sürgün davasını karara bağladı: Görevine iade edildi

Yargıtay, iş akdi sona erdiğinde nakde çevrilen yıllık izin alacaklarında zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğunu kesinleştirdi. Fesih tarihinden itibaren beş sene içinde talep edilmeyen kullanılmamış izin ücretleri için açılan davalar zamanaşımı sebebiyle reddedilecek. Karar, geçmişe dönük alacaklarını tahsil etmek isteyen binlerce çalışanın hukuki sürecini doğrudan etkiliyor.

• Kullanılmayan yıllık izin ücretlerinde zamanaşımı süresi fesih tarihinden itibaren 5 yıl sayılacak.
• Yargıtay 9. Hukuk Dairesi içtihadı uyarınca süresi dolan alacak davaları mahkemelerde reddedilecek.
• 11 yıl çalışan bir işçinin 2013'teki ayrılığı sonrası 2019'da açılan davası bozuldu.

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, işten ayrılan çalışanların kullanmadığı yıllık izinlere dair ücret alacaklarında zaman sınırını netleştiren emsal bir karara imza attı. Yüksek Mahkeme, iş sözleşmesinin sona ermesiyle nakde dönüşen yıllık izin haklarında zamanaşımının fesih gününden itibaren beş yıl olduğuna oy birliğiyle hükmetti. Bu sürenin geçirilmesinin ardından açılan davalarda işverenlerin zamanaşımı savunması kabul edilecek ve alacak talepleri düşecek.

Süreç, yurt dışı şantiyelerinde 11 sene demir ustası olarak görev yapan D.K. isimli işçinin emeklilik sonrası vefatı ve ailesinin açtığı alacak davasıyla yargıya taşındı. İşçinin yakınları; kıdem ve ihbar tazminatının yanı sıra 110 günlük yıllık ücretli izin bedelinin tahsilini istedi. Yerel mahkeme davayı kısmen kabul ederek izin ücretinin ödenmesine karar verdi, Bölge Adliye Mahkemesi de şirketin itirazını reddetti.

Dosyanın temyiz incelemesini gerçekleştiren Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, geçmişte kapatılan 22. Hukuk Dairesi ile birleşme sonrasında konunun yeniden ele alındığını belirtti. İlgili yasal düzenlemeler çerçevesinde izin alacaklarında 10 yıllık sürenin değil, 5 yıllık zamanaşımının geçerli olduğu kaydedildi. Somut davada iş akdinin 4 Aralık 2013 tarihinde feshedildiği, davanın ise 24 Ekim 2019 tarihinde açıldığı tespiti paylaşıldı.

Fesih tarihi ile dava açılışı arasında beş yıldan uzun bir zaman dilimi bulunduğunu vurgulayan Yargıtay, şirketin yasal sürede zamanaşımı savunmasında bulunduğunu hatırlattı. Alacağın zamanaşımı gerekçesiyle reddedilmesi gerekirken kabul edilmesini hatalı bulan yüksek mahkeme, istinaf hükmünü bozarak dosyayı geri gönderdi. Kararla birlikte iş akdi biten işçilerin hak kaybı yaşamaması adına yasal süreleri titizlikle izlemesi gerektiği kesinlik kazandı.

Haberin tam sayfası →

Anayasa Mahkemesi Genel Kurulu, Yeni Parti'nin isim ve rumuzunun hükümsüz sayılarak sicilden silinmesi talebini yarın ele alacak. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, iltibas gerekçesiyle daha önce süre tanımış ancak değişiklik yapılmamıştı.

• AYM Genel Kurulu, Yeni Parti dosyasını yarınki toplantısında görüşecek.
• Yenilik Partisi ile isim benzerliği nedeniyle iltibas bildirimi yapılmıştı.
• Partiye tanınan bir aylık yasal süre içinde savunma Yüksek Mahkeme'ye iletildi.

Siyasi partiler arasındaki isim benzerliği tartışmaları yargı gündemindeki yerini koruyor. Anayasa Mahkemesi, Yeni Parti unvanının 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu'na uygunluğunu ele almak üzere yarın toplanacak. Yüksek Mahkeme Genel Kurulu, söz konusu oluşumun isim ve rumuzunun hükümsüz sayılarak siyasi partiler sicilinden tamamen silinmesini öngören talebi karara bağlayacak.

Yaşanan sürecin temeli, Yenilik Partisi'nin yaptığı resmi başvurulara dayanıyor. Benzerlik nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı devreye girmiş ve ilgili siyasi oluşuma unvan değişikliğine gitmesi için 18 Eylül tarihine kadar mühlet tanımıştı. Verilen süre zarfında herhangi bir değişiklik yapılmaması üzerine dosya, gereği için Anayasa Mahkemesi'ne sevk edilmişti.

Dosya ilk olarak 29 Eylül tarihindeki Genel Kurul oturumunda masaya yatırılmıştı. Yüksek Mahkeme, adli sürecin hakkaniyetle yürütülmesi amacıyla partiye savunma hazırlaması için bir aylık ek süre tanıdı. Belirlenen bu zaman diliminde hazırlıklarını tamamlayan yönetim, savunmasını resmi olarak Anayasa Mahkemesi'ne ulaştırdı.

Yarın yapılacak olan Genel Kurul toplantısının ardından çıkacak karar, parti sicili ve benzer unvan tartışmaları açısından bağlayıcı bir emsal teşkil edecek. İsim ve rumuzun hükümsüzlüğüne hükmedilmesi halinde, söz konusu yapının hukuki statüsünde köklü bir değişim yaşanması bekleniyor.

Haberin tam sayfası →

Yurt dışında boşanan çiftlerin Türkiye'deki tanıma davalarında dijital evrak dönemi yargı engeline takıldı. Yargıtay, 5718 sayılı Kanun gereğince karekodlu belgelerin tek başına yeterli olmadığını onadı.

• Yurt dışı mahkeme kararları için karekodlu belgeler tek başına yeterli bulunmadı.
• Eskişehir 5. Aile Mahkemesi, usulüne uygun onaylı belge şartı arayarak davayı reddetti.
• Yargıtay 2. Hukuk Dairesi yerel mahkemenin bu kararını hukuka uygun bulup onadı.

Avrupa ülkesi Belçika mahkemelerinde haklarında boşanma kararı verilen gurbetçi çiftten biri, bu kararın Türkiye sınırları içinde de geçerlilik kazanması amacıyla hukuki süreç başlattı. Eskişehir 5. Aile Mahkemesi salonlarında görülen tanıma davasında, yabancı makamların verdiği boşanma ilamı ve kesinleşme şerhi elektronik ortam üzerinden üretilen karekodlu belgelerle dosyaya sunuldu. Ancak yerel mahkeme heyeti, bu dijital evrakların 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'da aranan onaylı resmi belge kriterlerini tam olarak karşılamadığına hükmetti.

Mevzuatta yer alan açık hükümlere göre, yabancı mahkeme kararlarının Türkiye'de tanınabilmesi için o ülkenin yetkili makamlarınca usulen onanmış aslının, yargı organınca tasdik edilmiş örneğinin ve onaylı tercümesinin fiziki ya da yasal usullere uygun şekilde dosyaya ibraz edilmesi gerekiyor. Yerli mahkeme, sunulan karekodlu çıktıların kanuni tasdik şartını sağlamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verdi. Davacı tarafın bu hükme itiraz etmesiyle dosya önce istinaf aşamasından geçti, ardından Yargıtay mercii önüne taşındı.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi tarafından incelenen dosya sonunda yerel mahkemenin red kararı hukuka uygun bulunarak onandı. Dava sürecini takip eden avukatlar, günümüzde resmi işlemlerin büyük oranda dijitalleştiğini ve pek çok ülkenin artık fiziki evrak yerine karekodlu sistemler kullandığını vurguladı. Buna rağmen yüksek mahkeme, dijital kolaylıkların kanunen zorunlu kılınan onaylı belge kuralını ortadan kaldırmayacağını tescillemiş oldu.

Alınan bu yargı kararı, yurt dışında yasal olarak yollarını ayıran ve Türkiye'de de bu statüyü tescil ettirmek isteyen binlerce vatandaşın işleyişini doğrudan ilgilendiriyor. Hukukçular, yabancı ülkelerden alınan boşanma ilamlarının Türkiye'deki yasalara uyarlanması aşamasında mağduriyet yaşanmaması adına evrakların eksiksiz ve usulüne uygun hazırlanması gerektiğinin altını çiziyor.

Haberin tam sayfası →

Yargıtay, boşanma sonrası eski damadından geçmiş döneme ait kira talep eden kayınpederin davasındaki yerel mahkeme kararını onadı. Yüksek mahkeme, taraflar arasında resmi bir sözleşme bulunmadığı için kira istemini reddederken, el yazısı borç belgesinin incelenmesi gerektiğine hükmederek bu yönü bozdu.

• İstanbul'da yaşayan kayınpeder, boşanma sonrasında eski damadından 5 yıllık kira talep etti.
• Büyükçekmece 5. Asliye Hukuk Mahkemesi hem kira hem de borç davasını reddetmişti.
• Yargıtay 3. Hukuk Dairesi kira talebini onarken, altın ve döviz borcu için bozma kararı verdi.

Aile mahkemelerinde görülen boşanma davalarının ardından ortaya çıkan mali uyuşmazlıklar yargının üst kademelerine taşınmaya devam ediyor. Bu kapsamda gündeme gelen bir mülk ve alacak davasında nihai değerlendirme Yargıtay 3. Hukuk Dairesi tarafından tamamlandı. İstanbul sınırları içerisinde yaşanan olayda, evlilik birliğinin son bulmasıyla birlikte taraflar arasında yeni bir hukuki süreç başlamıştı.

Söz konusu süreçte mülk sahibi olan kayınpeder, kızıyla evli olduğu dönemde aynı konutta kalan eski damadına karşı yasal yollara başvurmuştu. Davacı taraf, beş yıllık süre zarfı boyunca kendi mülkünde oturan kişiden kira bedeli talep ederken, aynı zamanda evlilik süresince verilen döviz ve altın cinsinden borçların da iadesini istemişti. Yerel mahkeme aşamasında yapılan incelemelerde her iki talep de yasal dayanaktan yoksun bulunarak reddedilmişti.

İstinaf aşamasından da istediği sonucu alamayan davacı kayınpeder, dosyayı temyiz incelemesi için Yargıtay'a aktardı. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi tarafından yapılan detaylı inceleme sonucunda, kira talebiyle ilgili yerel mahkeme hükmünün hukuka uygun olduğu tescillendi. Kararın gerekçesinde, mülkün kullanım süresi boyunca taraflar arasında imzalanmış yazılı bir kira kontratının bulunmadığına dikkat çekildi.

Bununla birlikte, döviz ve altın alacaklarına ilişkin kısımda ise yerel mahkeme kararının hatalı bulunduğu kaydedildi. Dava dosyasına sunulan ve borç miktarının yanı sıra 'aldım' ibaresi ile borçlunun el yazısını içeren belgenin adi senet niteliği taşıdığı vurgulandı. Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümleri uyarınca bu tür belgelerin ispat yükümlülüğü açısından değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek dosya yeniden görülmek üzere bozuldu.

Haberin tam sayfası →