Manisa'da Kadınların Topladığı Çitlembik Kozmetik Sektörüne Gidiyor
Fotoğraf: Yeni Şafak Özet
Manisa'nın Demirci ilçesinde kırsal kesimde yaşayan kadınlar, dağlardan topladıkları yıllık yaklaşık 450 ton çitlembiki kurutarak büyükşehirlerdeki ilaç ve kozmetik firmalarına satıyor. Sonbahar aylarında imece usulüyle toplanan bu doğal ürün, yöre halkına önemli bir ek gelir kapısı oluşturuyor.
Öne çıkanlar
- Manisa Demirci'de her yıl yaklaşık 450 ton çitlembik toplanıyor.
- Hasat edilen ürünler İstanbul, Ankara, Gaziantep ve Bursa'ya gönderiliyor.
- İmece usulü toplanan çitlembik ilaç ve kozmetik sanayisinde hammadde olarak kullanılıyor.
Haberin Detayı
Manisa ilinin Demirci ilçesinde dağlık arazilerde kendiliğinden yetişen çitlembikler, kırsal mahallelerde yaşayan kadınların ekonomik yaşamında ağırlıklı bir yer tutuyor. Çevredeki yayla ve dik yamaçlarda kendiliğinden yayılan bu bitki, hatmi çiçeği ve kekik gibi bölgenin değerli bitkisel kaynakları arasında bulunuyor.
Eylül ayının gelmesiyle birlikte yeşil tonlarını almaya başlayan ürünler, yaklaşık 40 farklı mahallede yaşayan kadınlarca sabahın erken saatlerinde toplanmaya başlanıyor. Rahmanlar, Kulalar, Sevinçler, Esenyurt, Mezitler, Boyacık ve Kerpiçlik gibi yerleşim yerlerindeki üreticiler, zorlu arazi şartlarına rağmen kovalarla yollara düşerek hasat gerçekleştiriyor.
Toplanan mahsuller evlere taşındıktan sonra titizlikle sudan geçiriliyor ve ardından kurutma işlemine tabi tutuluyor. Hazırlanan çitlembikler; İstanbul, Ankara, Gaziantep ve Bursa gibi büyük sanayi merkezlerinde faaliyet gösteren kozmetik ve ilaç üreticilerine ulaştırılıyor.
Çocukluk yıllarından beri bu işle uğraşan 78 yaşındaki Zeynep Sönmez, geçmiş dönemlerde ürünleri kaynatarak kendi evlerinin aydınlanma ve gıda yağ ihtiyacını karşıladıklarını belirtiyor. Günümüzde ise bölgedeki imkanların artmasıyla birlikte elde edilen mahsulün tamamı ekonomik kazanca dönüştürülüyor.
Havana Sönmez ise sonbahar mevsiminde komşuların bir araya gelerek imece kültürüyle dağlara çıktığını aktarıyor. Kurutma aşamasından geçen çitlembikler doğrudan satışa sunulurken, bazı haneler tarafından geleneksel yöntemlerle yağı çıkarılarak değerlendiriliyor.
Yıllık 450 tonluk üretim kapasitesi, kırsal kesimdeki kadın emeğinin yerel ekonomiye katma değer sağlama potansiyelini açıkça gösteriyor. İlaç ve kozmetik endüstrisinin hammadde tedarikinde yerel üreticilere yönelmesi, unutulmaya yüz tutan geleneksel toplama faaliyetlerini ticari bir başarıya dönüştürüyor. Önümüzdeki dönemde bu tür coğrafi işaret potansiyeli taşıyan bitkilerin standartlaştırılması, köylerdeki istihdamı doğrudan artıracaktır.
